Bilingual
En/Fa
Geographical Research is Published in both Persian and English Full-text.
پیش انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
موضوع مقاله:
History
دریافت: 1404/9/29 | پذیرش: 1404/12/2
دریافت: 1404/9/29 | پذیرش: 1404/12/2
Rights and permissions
چکیده (47 مشاهده)
اهداف:هدف این پژوهش ارزیابی نقش خدمات شهری در فرایند شکوفایی شهری کلانشهر اصفهان و شناسایی ابعادی است که بیشترین تأثیر را بر ارتقای شکوفایی شهری دارند. در این راستا، رابطه میان کیفیت خدمات شهری و وضعیت شکوفایی شهری در مناطق مختلف شهر بررسی و ابعاد کلیدی اثرگذار بر شکوفایی شناسایی شد.
روش شناسی:این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) در سال ۱۴۰۴ در کلانشهر اصفهان انجام شده است. در بخش کمی، دادههای ۳۸۴ پرسشنامه با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شد. در بخش کیفی نیز ۳۰ مصاحبه نیمهساختاریافته با متخصصان مدیریت شهری انجام گرفت و دادهها با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. ادغام نتایج دو بخش با رویکرد مقایسه و همتفسیر انجام شد.
یافته ها:نتایج کمی نشان داد که خدمات شهری اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر شکوفایی شهری دارد و ابعاد زیرساختی، عدالت فضایی و حکمرانی بیشترین تأثیر را در تبیین شکوفایی ایفا میکنند. نتایج کیفی نیز این الگو را تأیید کرد و نشان داد که نابرابری فضایی در دسترسی به خدمات، ضعف زیرساختهای حیاتی، مشارکت محدود شهروندان و چالشهای زیستمحیطی از موانع اصلی شکوفایی پایدار در اصفهان هستند. همگرایی یافتههای کمی و کیفی مشخص کرد که شکوفایی شهری در اصفهان بیش از هر عامل دیگر به کیفیت و عدالت در ارائه خدمات شهری وابسته است.
نتیجه گیری:نتایج پژوهش بیانگر آن است که شکوفایی شهری در اصفهان ماهیتی چندبعدی و ناپایدار دارد و ارتقای آن مستلزم بهبود عدالت فضایی، تقویت زیرساختهای حیاتی و توسعه حکمرانی مشارکتی است. یافتههای این تحقیق الگوی یکپارچهای برای تبیین نقش خدمات شهری در شکوفایی ارائه میکند و میتواند مبنایی علمی برای برنامهریزی شهری مبتنی بر عدالت، تابآوری و پایداری در کلانشهر اصفهان باشد.
روش شناسی:این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) در سال ۱۴۰۴ در کلانشهر اصفهان انجام شده است. در بخش کمی، دادههای ۳۸۴ پرسشنامه با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شد. در بخش کیفی نیز ۳۰ مصاحبه نیمهساختاریافته با متخصصان مدیریت شهری انجام گرفت و دادهها با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. ادغام نتایج دو بخش با رویکرد مقایسه و همتفسیر انجام شد.
یافته ها:نتایج کمی نشان داد که خدمات شهری اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر شکوفایی شهری دارد و ابعاد زیرساختی، عدالت فضایی و حکمرانی بیشترین تأثیر را در تبیین شکوفایی ایفا میکنند. نتایج کیفی نیز این الگو را تأیید کرد و نشان داد که نابرابری فضایی در دسترسی به خدمات، ضعف زیرساختهای حیاتی، مشارکت محدود شهروندان و چالشهای زیستمحیطی از موانع اصلی شکوفایی پایدار در اصفهان هستند. همگرایی یافتههای کمی و کیفی مشخص کرد که شکوفایی شهری در اصفهان بیش از هر عامل دیگر به کیفیت و عدالت در ارائه خدمات شهری وابسته است.
نتیجه گیری:نتایج پژوهش بیانگر آن است که شکوفایی شهری در اصفهان ماهیتی چندبعدی و ناپایدار دارد و ارتقای آن مستلزم بهبود عدالت فضایی، تقویت زیرساختهای حیاتی و توسعه حکمرانی مشارکتی است. یافتههای این تحقیق الگوی یکپارچهای برای تبیین نقش خدمات شهری در شکوفایی ارائه میکند و میتواند مبنایی علمی برای برنامهریزی شهری مبتنی بر عدالت، تابآوری و پایداری در کلانشهر اصفهان باشد.
واژههای کلیدی: