[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: آخرين شماره :: جستجو :: ارسال مقاله :: ثبت نام ::
:: دوره 36، شماره 4 - ( 1400 ) ::
جلد 36 شماره 4 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی خطر آبگرفتگی در سیستم‌های شهری با مدل مدیریت سیلاب (EPA-SWMM)؛ مطالعه موردی منطقه 4 تهران
مصطفی ناهید1، محمدرضا زندمقدم*2، زینب کرکه آبادی3
1- دانشجوی رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری ،واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2- استادیار جغرافیای طبیعی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. ، dr.zandmoghadam@gmail.com
3- دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری ،واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
چکیده:   (299 مشاهده)
اهداف و زمینه­ها: رواناب شهری و خسارت­های ناشی از سیل یکی از مسائل مهم و اساسی در عرصه مدیریت شهری می‌باشد که در دهه­های اخیر با رشد سریع شهرها و افزایش شهرنشینی به شدت تحت تاثیر قرار گرفته است. امروزه برای نشان دادن این فرایندها، در طراحی­ها و ارزیابی سیستم شبکه­ی زهکشی شهری استفاده از مدل­های رایانه­ای موجود، جهت شیبه­سازی جریان از جایگاه خاصی برخوردار است. هدف از این مطالعه استفاده از مدل SWMM برای شبیه­سازی کمی سیلاب ناشی از بارندگی برای منطقه 4 تهران می­باشد.
 روش­شناسی: در این تحقیق با استفاده از قابلیت­های مدل SWMM برای منطقه 4 شهر تهران، با توجه به عوامل محیطی، دو طرح از بهترین راهکارهای مدیریتی (BMP) تحت سناریوی جوی باغچه و بام سبز  و ترکیب هر دو سناریو، جهت کنترل حداکثر رواناب از نظر کمی انجام گرفته است و در نهایت میزان کارایی آنها در کاهش حجم کل رواناب خروجی از حوضه، مورد بررسی قرار گرفته است.
یافته­ها: نتایج آنالیز حساسیت مدل نشان داد که در بین هفت پارامتر بررسی شده دراین مطالعه مقدار CN، درصد مناطق نفوذناپذیر، ضریب زبری در مناطق نفوذناپذیر و عرض معادل به ترتیب تأثیر بیشتری در تغییر دبی اوج داشته است. با توجه به نتایج به دست آمده، سناریو سوم (ترکیب همزمان دو سناریو اول و دوم) بیشترین تاثیر را در کاهش عمق جریان و دبی جریان در کل شبکه جمع­آوری آب سطحی خواهد داشت.

نتیجه­گیری: به طور کلی اگر فاکتور عمق جریان را برای ارزیابی در نظر بگیریم، در مجموع چهار حالت اجرای مدل، سناریو سوم بیشترین تاثیر را بر کانال تهرانپارس (خروجی 7) و کمترین تاثیر را بر کانال یخساران (خروجی3 ) دارد و اگر فاکتور دبی اوج را برای ارزیابی در نظر بگیریم در مجموع، سناریو سوم بیشترین تاثیر را بر کانال تهرانپارس (خروجی7 ) و کمترین تاثیر را سناریو دوم بر خروجی 4 دارد.

واژه‌های کلیدی: سیلاب شهری|مدل SWMM|جوی باغچه|بام سبز|منطقه 4 شهرداری تهران ،
     
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: برنامه‌ریزی شهری
دریافت: 1400/3/5 | پذیرش: 1400/7/6 | انتشار: 1400/7/4
* نشانی نویسنده مسئول: سمنان - شهرک دانشگاهی- مجتمع دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان ، کدپستی: 35131-37111 تلفن: 49-33654040-023
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

nahid M, Zandmoghadam M, Karkehabadi Z. Appraising spate risks in urban drainage systems using stormwater management model (EPA-SWMM); Case Study: District 4 of Tehran. GeoRes. 2021; 36 (4)
URL: http://georesearch.ir/article-1-1141-fa.html

ناهید مصطفی، زندمقدم محمدرضا، کرکه آبادی زینب. ارزیابی خطر آبگرفتگی در سیستم‌های شهری با مدل مدیریت سیلاب (EPA-SWMM)؛ مطالعه موردی منطقه 4 تهران. فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی. 1400; 36 (4)

URL: http://georesearch.ir/article-1-1141-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 36، شماره 4 - ( 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
تحقیقات جغرافیایی Geographical Researches
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4341