Bilingual
En/Fa
Geographical Research is Published in both Persian and English Full-text.
پیش انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
موضوع مقاله:
History
دریافت: 1404/10/6 | پذیرش: 1405/2/24
دریافت: 1404/10/6 | پذیرش: 1405/2/24
Rights and permissions
Authors
منا شجاعی*1، رضا روزبهانی، یونس ظهرابی، محمدرضا ایدون، مریم زارع رشکوئیه
1- ، m.shojaei@wri.ac.ir
چکیده (3 مشاهده)
اهداف و زمینهها: ایران به دلیل قرارگیری در اقلیم خشک و نیمهخشک با نرخ بالای تبخیر از منابع روباز آبی مواجه است که سالانه موجب اتلاف حجم قابل توجهی از آب میشود. در این راستا، استفاده از فناوریهای نوین برای کاهش تبخیر بهعنوان یکی از راهکارهای مدیریت پایدار منابع آب مطرح است. هدف این پژوهش، ارزیابی عملکرد یک عامل کاهنده تبخیر مبتنی بر ترکیبات سیلیسی در مقیاس نیمهصنعتی و بررسی آثار کمی و کیفی آن بر منابع آب سطحی است.
روششناسی تحقیق: آزمایشها در محدوده سد شمیل و نیان استان هرمزگان و در دو حوضچه آزمایشی انجام شد که یکی بهعنوان حوضچه شاهد و دیگری حاوی عامل کاهنده تبخیر سیلیسی در نظر گرفته شد. نرخ تبخیر طی دوره سهماهه به دو روش دستی و دیجیتال اندازهگیری گردید. همچنین بهمنظور ارزیابی اثر ماده بر کیفیت آب، نمونهبرداریهای دورهای انجام و پارامترهایی اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که استفاده از عامل کاهنده تبخیر سیلیسی بهطور متوسط موجب کاهش حدود ۱۵ درصدی تبخیر نسبت به حوضچه شاهد شده است. از نظر کیفی، تغییر معناداری در اغلب پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد عامل کاهنده تبخیر سیلیسی میتواند ابزاری مؤثر برای کاهش تبخیر در منابع آب روباز باشد. با وجود عدم بروز اثرات منفی قابل توجه بر کیفیت آب، مشاهده تغییر رنگ و رشد جلبک نشان میدهد که پایش زیستمحیطی و بهینهسازی فرمولاسیون ماده برای کاربردهای گستردهتر ضروری است.
روششناسی تحقیق: آزمایشها در محدوده سد شمیل و نیان استان هرمزگان و در دو حوضچه آزمایشی انجام شد که یکی بهعنوان حوضچه شاهد و دیگری حاوی عامل کاهنده تبخیر سیلیسی در نظر گرفته شد. نرخ تبخیر طی دوره سهماهه به دو روش دستی و دیجیتال اندازهگیری گردید. همچنین بهمنظور ارزیابی اثر ماده بر کیفیت آب، نمونهبرداریهای دورهای انجام و پارامترهایی اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که استفاده از عامل کاهنده تبخیر سیلیسی بهطور متوسط موجب کاهش حدود ۱۵ درصدی تبخیر نسبت به حوضچه شاهد شده است. از نظر کیفی، تغییر معناداری در اغلب پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد عامل کاهنده تبخیر سیلیسی میتواند ابزاری مؤثر برای کاهش تبخیر در منابع آب روباز باشد. با وجود عدم بروز اثرات منفی قابل توجه بر کیفیت آب، مشاهده تغییر رنگ و رشد جلبک نشان میدهد که پایش زیستمحیطی و بهینهسازی فرمولاسیون ماده برای کاربردهای گستردهتر ضروری است.
واژههای کلیدی: