Bilingual
دوره 41، شماره 2 - ( 1405 )                   جلد 41 شماره 2 صفحات 111-103 | برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:

Print XML PDF HTML


History

How to cite this article
Absalan E, Amirahmadi A, Golimokhtari L. (2026). Geomorphological Analysis of Soil Organic Carbon Sequestration Potential in Landforms of Miandasht (Jajarm) and Chehel-Dokhtaran (Esfarayen) Regions, Iran. , GeoRes. 41(2), 103-111. doi:10.58209/geores.41.2.103
URL: http://georesearch.ir/article-1-1951-fa.html
آبسالان عصمت، امیراحمدی ابوالقاسم، گلی مختاری لیلی.(1405). تحلیل ژئومورفولوژیک پتانسیل ترسیب کربن آلی خاک در لندفرم‌های مناطق میاندشت (جاجرم) و چهل‌دختران (اسفراین) , فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی. 41 (2) :111-103 10.58209/geores.41.2.103

URL: http://georesearch.ir/article-1-1951-fa.html


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rights and permissions
1- گروه آب و هواشناسی و ژئومورفولوژی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
چکیده   (545 مشاهده)
اهداف: افزایش گازهای گلخانه‌ای از جمله دی‌اکسید کربن در اتمسفر، یکی از چالش‌های زیست‌محیطی مهم در توسعه پایدار است و ترسیب کربن، راهکاری اساسی برای کاهش آن به شمار می‌رود. این پژوهش با هدف تبیین توزیع مکانی ترسیب کربن آلی خاک و واکاوی اثر لندفرم‌های ژئومورفولوژیک بر آن، در دو منطقه میاندشت جاجرم (حفاظت‌شده) و چهل‌دختران جنوب اسفراین (مدیریت آزاد) انجام شد.
روش‌شناسی: این پژوهش کاربردی، با طرح میدانی-آزمایشگاهی علّی‌مقایسه‌ای انجام شد. لندفرم‌ها با تلفیق تصاویر ماهواره‌ای لندست ۸ سنجنده OLI (آگوست ۲۰۲۲) و مدل رقومی ارتفاع SRTM با تفکیک مکانی ۳۰ متر شناسایی شدند. نمونه‌برداری به روش تصادفی-طبقه‌بندی‌شده در ۳۸ نقطه (۱۹ نقطه در هر منطقه) از عمق ۰ تا ۳۰ سانتی‌متری انجام شد و کربن آلی خاک با روش اکسیداسیون تر «والکی-بلک» اندازه‌گیری شد. با توجه به نرمال‌نبودن و چولگی مثبت داده‌ها، اثر لندفرم و وضعیت مدیریت با مدل خطی تعمیم‌یافته با توزیع گاما و تابع پیوند لگاریتمی بررسی شد.
یافته‌ها: میانگین کربن آلی خاک در میاندشت جاجرم (۰٫۲۶۸ درصد) بیشتر از چهل‌دختران جنوب اسفراین (۰٫۱۹۹ درصد) بود. دشت‌های سیلابی با ۰٫۶۳۴ درصد بیشترین و تپه‌ماهورها با ۰٫۰۵۵ درصد کمترین کربن آلی را داشتند. تفاوت میان لندفرم‌ها معنادار بود، اما تفاوت میان دو منطقه و اثر ترکیبی لندفرم و مدیریت معنادار نبود.
نتیجه‌گیری: توزیع کربن آلی خاک در منطقه از ویژگی‌های ذاتی لندفرم‌ها پیروی می‌کند. فرایندهای فرسایشی به‌ویژه در تپه‌ماهورها به دلیل حساسیت سازندهای مارنی و شست‌وشوی مداوم خاک سطحی، بر ظرفیت ترسیب کربن غلبه دارند و اراضی پست پتانسیل بیشتری برای پایداری کربن دارند. وضعیت مدیریتی میان‌مدت بر الگوی کلی توزیع کربن اثر معناداری ندارد.