Bilingual
دوره 41، شماره 2 - ( 1405 )                   جلد 41 شماره 2 صفحات 86-79 | برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
پژوهشی کيفی |
موضوع مقاله:

Print XML English Abstract PDF HTML


History

How to cite this article
Bagheri R, Rashidvash V, Sharbatian Y, Karimiyan H. An Anthropological Analysis of the Role of Multi-Layered Functions and Identity-Forming Aspects of Zandiye-Era Architecture in Tourism Development of Shiraz, Iran. GeoRes 2026; 41 (2) :79-86
URL: http://georesearch.ir/article-1-1922-fa.html
باقری رویا، رشیدوش وحید، شربتیان یعقوب، کریمیان حبیب اله. کارکردهای چندلایه و هویت‌بخش معماری دوره زندیه در توسعه گردشگری شهر شیراز؛ تحلیل مردم‌شناختی. فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی. 1405; 41 (2) :79-86

URL: http://georesearch.ir/article-1-1922-fa.html


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rights and permissions
1- گروه علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه جامعه‌شناسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
چکیده   (1093 مشاهده)
اهداف: هدف این‌ پژوهش، تحلیل مردم‌شناختی جلوه‌های فرهنگی معماری زندیه با تاکید بر کارکردهای چندلایه و معنای پنهان در توسعه گردشگری شهر شیراز بود.
روش‌شناسی: این مطالعه کیفی با رویکرد غالب مردم‌نگارانه در بهار و تابستان ۱۴۰۲ در مجموعه تاریخی وکیل شیراز (شامل ارگ کریم‌خان، مسجد وکیل، حمام وکیل و بازار وکیل) انجام شد. مصاحبه عمیق با ۱۵ نفر از کارشناسان و آگاهان محلی، و بررسی اسناد تاریخی جمع‌آوری و با روش کدگذاری سه‌مرحله‌ای نظریه بنیادی (استراس و کوربین) تحلیل شدند که بر پایه پدیدارشناسی معماری برای درک شور و حال فضا و نظریه تولید فضای هانری لوفور برای بررسی ابعاد اجتماعی-سیاسی فضا بود.
یافته‌ها: ددر مجموع ۲۴۲ کد اولیه از سه مرجع جمع‌آوری داده استخراج و در قالب ۱۹ کد ثانویه، ۵ مقوله فرعی طبقه‌بندی و در نهایت در قالب یک مقوله اصلی کدگذاری شد. بناهای دوره زندیه کارکردهای متنوعی اعم از بهداشتی، اجتماعی، سیاسی و نمادین داشتند؛ با این حال، تبدیل این فضاها به موزه‌های صرفاً جنبه دیداری آنها را حفظ کرده و تمرکز صرف بر مرمت‌های کالبدی بوده است.
نتیجه‌گیری: معماری زندیه ابزاری قدرتمند برای حفظ هویت فرهنگی بوده و احیای آن در عصر حاضر نیازمند رویکردی تجربه‌محور و پدیدارشناختی است تا این میراث ارزشمند همچنان به عنوان یک پل زنده میان گذشته و حال باقی بماند و نقشی محوری در توسعه گردشگری فرهنگی پایدار ایفا کند.


واژه‌های کلیدی: