Bilingual
دوره 41، شماره 2 - ( 1405 )                   جلد 41 شماره 2 صفحات 78-69 | برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:

Print XML English Abstract PDF HTML


History

How to cite this article
Ahmadi O, Alamdari P, Askari M, Servati M. Comparison of Soil Quality in Agricultural and Horticultural Uses in the Chaharborj Region of West Azerbaijan Province. GeoRes 2026; 41 (2) :69-78
URL: http://georesearch.ir/article-1-1920-fa.html
احمدی امید، علمداری پریسا، عسکری محمدصادق، ثروتی مسلم. مقایسه کیفیت خاک در کاربری‌های زراعی و باغی منطقه چهاربرج استان آذربایجان غربی. فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی. 1405; 41 (2) :69-78

URL: http://georesearch.ir/article-1-1920-fa.html


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rights and permissions
1- گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2- گروه علوم خاک، مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده   (883 مشاهده)
اهداف: امروزه یکی از موثرترین ابزارها برای ارزیابی مدیریت پایدار خاک، ارزیابی کیفیت خاک است. بنابراین، ارزیابی و پایش کیفیت خاک می‌تواند درک نسبتاً جامعی از شرایط پیچیده محیطی خاک ارایه دهد. این مطالعه با هدف ارزیابی کمی کیفیت خاک در منطقه چهاربرج آذربایجان غربی در دو کاربری کشاورزی و باغبانی انجام شد.
روش‌شناسی: این پژوهش تجربی در سال 1403 در منطقه چهاربرج انجام شد. نمونه‌برداری مرکب در عمق 30-0 و 60-30 سانتی‌متر در 18 ایستگاه انجام و ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک اندازه‌گیری شد. با استفاده از تحلیل مولفه‌های اصلی، حداقل مجموعه داده‌ها شامل هدایت الکتریکی، تنفس میکروبی خاک، نیتروژن کل، جرم مخصوص ظاهری و پتاسیم قابل جذب شناسایی شد. شاخص کیفیت خاک با استفاده از دو روش امتیازدهی خطی و غیرخطی محاسبه شد.
یافته‌ها: خاک‌های زراعی به طور قابل توجهی شوری، سدیمی‌بودن و چگالی بالاتری نسبت به خاک‌های باغ داشتند. در مقابل، فعالیت بیولوژیکی (تنفس میکروبی و کربن زیست‌توده میکروبی) و نیتروژن کل در کاربری باغ به طور قابل توجهی بالاتر بود. میانگین شاخص کیفیت خاک در کاربری باغ برای روش خطی 46/0 و برای روش غیرخطی 58/0 و در کاربری کشاورزی به‌ترتیب 32/0 و 38/0 بود که در هر دو روش تفاوت معنی‌داری وجود داشت (001/0p<). روش غیرخطی وضوح بالاتری داشت.
نتیجه‌گیری: مدیریت ناپایدار اراضی در بخش زراعی مهم‌ترین عامل کاهش کیفیت خاک در کاربری زراعی است و تغییر به سیستم‌های باغی می‌تواند یک راه حل موثر برای احیای خاک باشد.
 
واژه‌های کلیدی: