اهداف: رویکرد توسعه حملونقل محور جهت حل معضلات ترافیک در سطح بینالمللی رویکردی موفق شناخته میشود. در ایران با بیش از 20 سال سابقه مطالعاتی اجرای آن ناموفق بوده و به صورت یکپارچه موضوعات آن داخل کشور مطالعه نشده و دارای ابهام برای تصمیمسازان است. ﻫﺪف ایﻦ پژوهش بررسی و تحلیل محتوای بروندادهای علمی ۲۰ سال رویکرد توسعه حملونقل محور در کشور ایران بود.
روششناسی: مقاله ﻋﻠﻢﺳﻨﺠﯽ حاضر ﺑﻪ روش مرور نظاممند و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﺤﺘﻮا در سال 1402 انجام شد. گردآوری دادهها از طریق مشاهده اسنادی انجام شد. دادهها با فهرست محققساخته گردآوری و با کمک نرمافزارهای اکسل و مکس کیودا تحلیل شد. کدگذاری مفاهیم اصلی و بررسی پژوهشها در چهار ﺑُﻌﺪ زﻣﺎن، میزان نمایهسازی پژوهشها، زمینه ﻣﻮﺿﻮعی و جریان اصلی مطالعات بود. ارزیابی روایی توسط 3 نفر از متخصصان شهرسازی صورت پذیرفت.
یافتهها: پس از کدگذاری و مقولهبندی 116 پایاننامه، 67 مقاله و 10 کتاب، در نهایت 2۹۳ کد موضوعی، استخراج و با نظر سه نفر از خبرگان دانشگاهی در سه مقوله اصلی گروهبندی و تحلیل گردید. روند پژوهشها صعودی همراه با نوسان و ﺑﯿﺸﺘﺮیﻦ پژوهشها در ﺳﺎل 1399 نمایه شده بود. کاستی نظری در ﻣﻮﺿﻮعات ارتباط توسعه حملونقلمحور با گردشگری و عدالت و مسکن وجود داشت.
نتیجهگیری: استنباط از مفهوم رویکرد توسعه حملونقلمحور در ایران در سطح ایستگاهی و معطوف به مطالعه ارزیابی و سنجش تاثیر در وضع موجود است.