اهداف: افزایش تصاعدی مصرف انرژی در بخش مسکونی و طراحی و ساختوساز آپارتمانهای مسکونی بدون قاعده در شهر اصفهان منجر به شرایط بحرانی مصرف انرژی در این شهر شده است. بر همین اساس، هدف این پژوهش مدلیابی رابطه بین مشخصات هندسی آپارتمانهای مسکونی متداول و عملکرد انرژی آنها به منظور استفاده در برنامهریزیهای کلان این شهر بود.
روششناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و با رویکردی کمّی از طریق مدلسازی، شبیهسازی عملکرد انرژی و روش تجزیه و تحلیل دادهها، مدلیابی رگرسیونی و بهینهسازی انجام شد. ابزار شبیهسازی پژوهش، پلاگین لیدی باگ تولز، تحت محیط برنامهنویسی گراسهاپر و نرمافزار SPSS بود. تعداد نمونه در مدلیابی رگرسیونی ۲۶۸۸ و در هر بهینه سازی ۳۰۰۰ بود.
یافتهها: مدلهای عملکرد انرژی پژوهش توانستند با دقت بالای ۸۸% و همبستگی بالای ۷/۰ مصرف واقعی آپارتمان مسکونی، مصرف انرژی را پیشبینی کنند. افزایش مساحت قطعات زمین، منجر به کاهش مصرف انرژی بر حسب متر مربع شد. همچنین یافتهها نشان داد که زیربنای نزدیک به مربع با کشیدگی محدود شمالی-جنوبی منجر به عملکرد بهینه انرژی میشود. کاهش ارتفاع فضاهای داخلی و زاویه جهتگیری صفر درجه نیز، عملکرد بهینه انرژی را به همراه داشت.
نتیجهگیری: مشخصات هندسی مسکن آپارتمانی، تاثیر قابل توجهی بر مصرف انرژی ساختمان دارد. در این راستا، افزایش مساحت زیربنا و نسبت طول به عرض زیربنای نزدیک به یک، زاویه جهتگیری صفر درجه و کاهش ارتفاع فضاهای داخلی، منجر به کاهش مصرف انرژی میشود.