گروه مهندسی آب، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
چکیده (291 مشاهده)
اهداف:هدف این مطالعه تعیین خط شوری و مرز بین آب شور دریای خزر و آبهای زیرزمینی استان گیلان با استفاده از عناصر مؤثر بر افزایش غلظت و روابط تجربی هرزبرگ و ورویچ بود. همچنین تلاش شد محدودههای بحرانی نفوذ آب شور در آبخوانهای ساحلی بهویژه در شرق استان شناسایی و پهنهبندی شوند. روششناسی:این پژوهش از نوع کاربردی بوده و دادههای هیدروژئوشیمی ۱۲۷ حلقه چاه پیزومتری در چهار حوضه استان گیلان بررسی شد. عناصر شامل کل جامدات محلول، سختی کل، سدیم، کلرو سولفاتدر یک دوره ۲۰ ساله (۱۳۸۱–۱۴۰۱) تحلیلشدند. نقشههایپهنهبندیبااستفادهازروشهایدرونیابی و کریجینگ در محیط GIS تهیه گردید. سپس نقشه تلفیقی عناصر تولید و با نقشه هدایت الکتریکیمقایسه شد. برای تعیین عمق و پیشروی آب شور از روابط تجربی هرزبرگ و ورویچ استفاده گردید. یافتهها:بیشترین محدوده بحرانی مربوط به عنصر کلر با مساحت حدود۹۸۹.۵۵۴۱ کیلومتر مربع بود. بیشترین تمرکز عناصر و شوری آب زیرزمینی در شرق گیلان و محدوده چمخاله تا چاف مشاهده شد. نقشه تلفیقی عناصر (با مساحت بحرانی حدود ۲۰۳۵.۴۴ کیلومتر مربع) انطباق کامل خط شوری با ناحیه مثلثی شرق استان را نشان داد. شوری از ساحل به سمت کوهستان کاهش یافت. نتیجهگیری:نفوذ آب شور در آبخوانهای ساحلی شرق گیلان شدیدتر از سایر مناطق است. مهمترین عوامل مؤثر بر پیشروی شوری شامل کل مواد جامد محلول، سختی کل، سدیم و سولفات هستند.