Persian
دوره 35، شماره 1 - ( 1398 )                   جلد 35 شماره 1 صفحات 72-63 | برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:

Print XML English Abstract PDF HTML


History

How to cite this article
Hosseini Dinani S, Tayebi Sani S M, Morsal B, Fahiminejad A. Assessment of the Appropriate Climate of Outdoor Recreational and Sport Tourism in Shahrood County, Iran, Using the Quantitative Indicators of Thermal Comfort. GeoRes 2020; 35 (1) :63-72
URL: http://georesearch.ir/article-1-800-fa.html
حسینی دینانی سپیده، طیبی ثانی سید مصطفی، مرسل باقر، فهیمی‌نژاد علی. تعیین و ارزیابی اقلیم گردشگری (تفرجی و ورزشی) با بهره‌گیری از شاخص‌های کمی آسایش حرارتی (مطالعه موردی: شهرستان شاهرود). فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی. 1398; 35 (1) :63-72

URL: http://georesearch.ir/article-1-800-fa.html


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rights and permissions
1- گروه تربیت بدنی،دانشکده علوم انسانی،واحد شاهرود،دانشگاه آزاد اسلامی،شاهرود،ایران
* نشانی نویسنده مسئول: شاهرود، دانشگاه ازاد
چکیده   (3535 مشاهده)
اهداف و زمینه‌ها: گردشگری ورزشی یکی از بخش‌های بسیار رشدیافته گردشگری است. ارتباط میان دو مقوله ورزش و گردشگری در سالیان اخیر بیش از پیش درک گردیده است. هدف اصلی این پژوهش شناسایی زمان‌های مناسب برای فعالیت‌های گردشگری فضای باز در شهرستان شاهرود براساس شرایط اقلیمی بود.
روش‌شناسی: در این پژوهش توصیفی-تحلیلی، برای تعیین اقلیم گردشگری، از دو شاخص کمی اولگی و دمای موثر و برای تعیین تناسب نوع گردشگری با اقلیم از مدل گردشگری ورزشی بهمن‌پور و همکاران استفاده شد. بدین منظور داده‌های آماری مربوط به دما و رطوبت نسبی محدوده مطالعاتی در بازه زمانی 35 سال منتهی به زمان پژوهش مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفت.  
یافته‌­ها: براساس شاخص اولگی، اردیبهشت، خرداد، مرداد و شهریور در محدوده آسایش حرارتی قرار داشتند و بهترین زمان‌ها برای گردشگری در منطقه مطالعاتی بودند. از سوی دیگر، تیر به دلیل گرمای بالا و آذر، دی، بهمن و اسفند به دلیل سرمای زیاد زمان‌های مناسبی برای گردشگری فضای باز نبودند. از سوی دیگر، براساس شاخص دمای موثر نیز، خرداد، مرداد و شهریور در محدوده آسایش حرارتی قرار داشتند و تیر، آبان، آذر، دی، بهمن و اسفند زمان‌های مناسبی برای گردشگری نبودند. حداقل میانگین رطوبت نسبی 24% تعیین شد که خارج از محدوده استاندارد شاخص اولگی بود.
نتیجه ­گیری: بهترین ماه‌ها برای گردشگری تفرجی و ورزشی فضای باز در شهرستان شاهرود براساس هر دو شاخص اولگی و دمای موثر، خرداد، مرداد و شهریور است.  
واژه‌های کلیدی:

فهرست منابع
1. Amengual A, Homar V, Romero R, Ramis C, Alonos S (2014). Projections for the 21st century of the climate potential for beach-based tourism in the Mediterranean. International Journal of Climatology. 34(13):81-98. [DOI:10.1002/joc.3922]
2. Tayebi Sani SM, Bahmanpour H, Mirkazemi SH, Rohani A (2018). Shahrood sport tourism planning using SWOT technique with emphasis on natural attractions. Journal of Tourism & Hospitality Research. 7(1-2):65-82.
3. Martin G (2008). Weather climate and tourism a geographical perspective. Annals of Tourism Research. 32(3):571-591. [DOI:10.1016/j.annals.2004.08.004]
4. Daniels M, Norman W, Henry M (2004). Estimating income effects of a sport tourism event. Annals of Tourism Research. 31:180-199. [DOI:10.1016/j.annals.2003.10.002]
5. Daniels MJ (2007). Central place theory and sport tourism impacts. Annals of Tourism Research. 34(2):332-347. [DOI:10.1016/j.annals.2006.09.004]
6. Freitas CR, Scott D, McBoyle G (2008). A second generation climate index for tourism: specification and Verification. International of Biometeorology. 52: 399-407. [DOI:10.1007/s00484-007-0134-3] [PMID]
7. Akbari E, Rezaei H, Motamedirad M, Soltani M (2018). Analyzing the climatic potentials for development of tourism and water sports in Khorassan Razavi province of Iran. International Journal of Architecture and Urban Development. 8(2):37-46.
8. Freitas C (2003). Tourism climatology: Evaluating environmental information for decision making and business planning in the recreation and tourism sector. International Journal of Biometeorology. 48(1):45-54. [DOI:10.1007/s00484-003-0177-z] [PMID]
9. Fang Y, Yin J (2015). National assessment of climate resources for tourism seasonality in China using the tourism climate index. Atmosphere. 6(2):183-194. [DOI:10.3390/atmos6020183]
10. Funk DC, Bruun TJ (2007). The role of socio-psychological and culture-education motives in marketing international sport tourism: A cross-cultural perspectives. Tourism Management. 28:806-819. [DOI:10.1016/j.tourman.2006.05.011]
11. Givoni B, Noguchi M, Saaroni H, Pochter O, Yaacov Y, Feller N, Becker S (2003). Outdoor comfort research issues. Energy and Buildings. 35(1):77-86. [DOI:10.1016/S0378-7788(02)00082-8]
12. Gratton C, Taylor P (2000). The economics of sport and recreation: An Economic Analysis. 2nd ed. New York: Taylor & Francis.
13. Gössling S, Hall CM (2005). Tourism and global environmental change: Ecological, social, economic and political interrelationships. 1st ed. London: Routledge. 330.
14. Higham J, Hinch T (2002). Tourism, sport and seasons: the challenges and potential of overcoming seasonality in the sport and tourism sectors. Tourism Management.23(2):175-185. [DOI:10.1016/S0261-5177(01)00046-2]
15. IRIran Meteorological Organization [Internet]. IRIran Meteorological Organization [Internet]. Specialized products and services weather [Cited 2011, 8 June].
16. Heurtier R (1968). Essaie de climatologie touristique. La Météorologie 7:71-107.
17. Hamilton J, Tol RS J (2007). The impact of climate change on tourism in Germany, the UK and Ireland: A simulation study. Regional Environmental Change. 7:161-172. [DOI:10.1007/s10113-007-0036-2]
18. Jendritzky G, De Dear R, Havenith G (2012). UTCI-Why another thermal index? International Journal of Biometeorology. 56(3):421-428. [DOI:10.1007/s00484-011-0513-7]
19. Matzarakis A (2006). Weather and climate-related information for tourism. Journal of Tourism and Hospitality Planning & Development. 3(2):99-115. [DOI:10.1080/14790530600938279]
20. Mieczkowski Z (1985). The tourism climatic index: A method of evaluating world climates for tourism. The Canadian Geographer. 29(3):220-233. [DOI:10.1111/j.1541-0064.1985.tb00365.x]
21. Mohammadi H, Saeedi A (2008). Effective bioclimatic indicators on human comfort assessment case study: Qom city. Journal of Environmental Studies. 34(47):73-86. [Persian]
22. Olgyay V (1973). Design with climate: Bioclimatic approach to architectural regionalism-new and expanded Edition. USA: Princeton University Press.
23. Sadeghi Ravesh MH, Tabatabaei M (2008). Determination of thermal comfort range in dry climates case study: Yazd city. Hoviat-e Shahr. 3(4):39-46.
24. Strickland-Munro JK, Allison HE, Moore SA (2010). Using resilience concepts to investigate the impacts of protected area tourism on communities. Annals of Tourism Research. 37(2):499-519. [DOI:10.1016/j.annals.2009.11.001]
25. Statistical Center of Iran [Internet]. Iran Statistical Yearbook 2015-2016 (1394) [Cited 2017, 2 March]. Tehran: Iranian Statistical Center Publications.
26. Scott DA (2007). A review of the status of the breeding water bird's in Iran in the 1970s. Podoces. 2(1):1-21.
27. UNWTO (2016). Annual report, United Nations World Tourism Organization. Madrid: UNWTO Publications.International Workshop on Tourism Statistics [Internet]. United Nations World Tourism Organization [Cited 2018, 13 July Published 2006, 17-20 July]. Madrid: UNWTO Publications.

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول