زمان پاسخگویی تنها روزهای زوج ساعت 10 الی 12  

   [صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 34، شماره 3 - ( 1398 ) ::
جلد 34 شماره 3 صفحات 445-454 برگشت به فهرست نسخه ها
تعیین ظرفیت برد گردشگری و تفرجی پهنه‌های طبیعی مشهد در راستای برنامه‌ریزی شهری و پیراشهری پایدار
عاطفه مرادی1، دکتر عبدالهای دانشپور*2، دکتر مریم دانشور1، دکتر هومن بهمن پور3
1- گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران
2- گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران ، daneshpour@iust.ac.ir
3- گروه محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
چکیده:   (426 مشاهده)
اهداف و زمینه‌ها: امروزه مفهوم ظرفیت برد که بیانگر حداکثر تعداد کاربرانی است که از یک منطقه طبیعی یا تفرجی در یک زمان معین بدون ایجاد تغییر و آشفتگی در محیط، استفاده می­کنند، ‌در مدیریت و برنامه‌ریزی شهری کاربرد گسترده‌ای دارد. هدف از این مطالعه، تعیین ظرفیت برد تفرجی و گردشگری در محدوده پیراشهری مشهد بود.
روش‌شناسی: این پژوهش توصیفی با استفاده از ثبت نقاط زمینی و تهیه نقشه کاربری اراضی با استفاده از ابزار GIS انجام شد و 7475 هکتار از منطقه به عنوان عرصه‌های مفید و قابل استفاده برای کاربران انتخاب گردید. در گام بعد، از طریق فرمول‌های محاسباتی، اقدام به برآورد سه نوع ظرفیت برد فیزیکی، واقعی و موثر برآورد گردید. برای محاسبه ظرفیت برد واقعی در سایت مورد مطالعه، از 5 عامل محدودکننده و برای محاسبه ظرفیت برد موثر از پارامترهای مدیریتی استفاده شد. به منظور امتیازدهی به پارامترهای توانمندی مدیریتی سایت، پرسش‌نامه محقق ساخته (طیفی لیکرت) در اختیار کاربران باسابقه (384 نفر) قرار داده شد.
یافته‌­ها: در میان عوامل مدیریتی، بیشترین امتیاز متعلق به فروشگاه­های مواد غذایی (4.8) و کمترین امتیاز متعلق به سیستم امدادرسانی منطقه (1.2) بود. ظرفیت برد فیزیکی، واقعی و موثر سایت مطالعاتی به ترتیب 89700000، 1829880 و 969836 نفر در روز برآورد گردید که ظرفیت برد فیزیکی بسیار بیشتر از ظرفیت برد واقعی بود.
نتیجه­گیری: منطقه قابلیت پذیرش تعداد کاربران قابل ملاحظه‌ای را برای فعالیت‌های تفرجی و ورزشی دارد. از سوی دیگر، این منطقه دارای فضاهای بکر و مناسبی برای طراحی و استقرار کاربری‌های ورزشی و تفرجی است. ولیکن باید اولویت‌های محیط­زیستی و ایمنی نیز مدنظر قرار گیرند.
واژه‌های کلیدی: ظرفیت برد گردشگری، پهنه‌های طبیعی، برنامه‌ریزی شهری، شهر مشهد، توسعه پایدار
متن کامل [PDF 745 kb]   (59 دریافت)    
نوع مقاله: توصیفی و نظرسنجی | موضوع مقاله: گردشگری و توریسم
دریافت: ۱۳۹۸/۱/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۸/۶/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۸/۶/۱۶
فهرست منابع
1. Albert C, Galler C, Hermes J, Neuendorf F, Christine F, Geneletti D, et al (2016). Applying ecosystem services indicators in landscape planning and management: The ES-in-planning framework. Ecological Indicators. 61(1):100-113. [DOI:10.1016/j.ecolind.2015.03.029]
2. Altinay M (2005). Sustainable tourism development: A case study of north cyprus. International Journal of Contemporary Hospitality Management. 17(3):272-280. [DOI:10.1108/09596110510591963]
3. Ashnayi T, Daneshpour SA, Sarrafi M (2015). Consequence of spatial growth guidance and control policies on the trend of suburban settlements expansion in Tehran metropolitan area. Urban Management. 37(13):213-229. [Persian]
4. Bonakdar A, Gharayi F (2011). Changing paradigms in urban design principles, from physical, Social, and perceptual components to Mechanism approach. Journal of Architecture and Urban Planning. 3(6):51-70. [Persian]
5. Borowy I (2014). Defining sustainable development for our common future. a history of the world commission on environment and development (Brundtland Commission). Milton Park: Routledge. [DOI:10.4324/9780203383797] [PMCID]
6. Brown LR (2011). World on the edge. New York: Norton.
7. Busby PJ, Wainwright TC, Bryant GJ, Lierheimer LJ, Waples RS, Waknitz, FW, et al (1996). Status review of west coast steelhead from Washington, Idaho, Oregon, and California. Seattle, WA: NOAA Technical Memorandum, National Marine Fisheries Service Scientific Publications
8. Coccossis H, Mexa A, editors (2004). The challenge of tourism carrying capacity assessment: Theory and practice (New Directions in Tourism Analysis). London: Routledge.
9. Cook S, Esuna D (2014). Rethinking social development for a post-2015 world. Development. 57(1):30-35. [DOI:10.1057/dev.2014.25]
10. Duarte P, Meneses R, Hawkins AJS, Zue M, Fang J, Grant J (2003). Mathematical modeling to assess the carrying capacity for multi species culture within coastal water. Ecological Modeling. 168(1-2):109-143. [DOI:10.1016/S0304-3800(03)00205-9]
11. Farhoudi R, Shourjeh M (2004). Estimated tourism capacity of Anahita temple in Kangavar City. Journal of Tourism Management Studies. 7(2):19-43. [Persian]
12. Hosseinzade E, Erfanian A (2015). Determine coastal coast board capacity for Kish island. Geography and Urban Regional Planning. 16(5):181-200. [Persian]
13. James P, Magee L, Scerri A, Steger MB (2015). Urban sustainability in theory and practice: Circles of sustainability. London: Routledge. [DOI:10.4324/9781315765747]
14. Karageorois AP, Kapsimalis V, Kontogianni A, Skourtos M, Turner K R, Salomons W (2006). Impact of 100-year human interventions on the deltaic coastal zone of the inner Thermaikos Gulf (Greece): A DPSIR framework analysis. Environmental Management. 38(2):304-315. [DOI:10.1007/s00267-004-0290-8] [PMID]
15. Lawson SR (2003). Proactive monitoring and adaptive management of social carrying capacity in Arches National Park: An application of computer simulation modeling. Journal of Environmental Management. 68(3):305-313. [DOI:10.1016/S0301-4797(03)00094-X]
16. Lanham K (2007). Planning as Place making: Tensions of Scale, Culture and Identity [dissertation]. Virginia Polytechnic Institute and State University School of Public and International Affairs College of Architecture and Urban Studies.
17. Martire S, Castellani V, Sala S (2015). Carrying capacity assessment of forest resources: Enhancing environmental sustainability in energy production at local scale. [DOI:10.1016/j.resconrec.2014.11.002]
18. Resources, Conservation and Recycling. 94:11-20.
19. Mashayekhan A, Mohamadi Calichi M, Rassam G, Hoseini V (2014). Recreation carrying capacity estimate to support forest park management case study: Telar forest park, Ghaemshahr, Iran. World Applied Sciences. 29(3):421-425.
20. McCool SF, Lime DW (2001). Tourism carrying capacity: Tempting fantasy or useful reality?. Journal of Sustainable Tourism. 9(5):372-388. [DOI:10.1080/09669580108667409]
21. Meadows DH, Meadows DL, Randers J (1992). Beyond the limits: Confronting global Collapse, envisioning a sustainable future. Chelsea Green.
22. Meshkini A, Heydari T, Nemati T (2013). Quantitative estimation of Zanjanrood tourism tunnel capacity. Geography and Environmental Planning. 24(3):75-92. [Persian]
23. Northern Territory Government (2016). Our plan for a balanced environment. Darwin: Northern Territory Government. Available From: https://nt.gov.au/__data/assets/pdf_file/0004/363775/balanced-environment-executive-summary.pdf
24. Nahrli D, Rezaie S (2002). Investigating and introducing the capacity of the recreational bird. Environment. 28(29):102-112. [Persian]
25. Nghi T, Thanh I, Nguyen DT, Mai D, Thanh DX (2007). Tourism carrying capacity assessment for Phong Nha-ke Bang and Dong Hoi, Quang Binh Province. VNU Journal of Earth Sciences. 23:80-87.
26. National Statistics Portal [Internet]. Statistical Center of Iran. [Published 2015, 12 February
27. Cited 2019, 8 May]. Available From: www.amar.org
28. Nilsson M, Wiklund H, Finnveden G, Jonsson DK, Lundberg K, Tyskeng S, et al (2009). Analytical framework and tool kit for SEA follow-up. Environmental Impact Assessment Review. 29(3):186-199. [DOI:10.1016/j.eiar.2008.09.002]
29. Sanaye Golduz S, Makhdum M (2009). Estimating the capacity of social-mental tourism in sacred and powerful places case study: Takht Soleyman Iran. Journal of Environmental Studies. 35(50):37-44. [Persian]
30. Santos Lobo HA (2013). Establishing the social tourism carrying capacity for the tourist resorts of the east coast of the republic of Cyprus. Tourist Management. 21(2):147-156. [DOI:10.1016/S0261-5177(99)00044-8]
31. Sayan MS, Atik M (2011). Recreation carrying capacity estimates for protected areas: A study of Termesson National Park. Ekoloji. 20(78):66-74. [DOI:10.5053/ekoloji.2011.7811]
32. Sheykh A, Jafari A, Yarali N, Setoodeh A (2012). Estimating recreational carrying capacity of gheisary protected area in Chaharmahal & Bakhtiari province. Iranian Journal of Applied Ecology. 2(5):87-96. [Persian]
33. Sianipar CPM, Dowaki K, Yudoko G, Adhiutama A (2013). Seven pillars of survivability: Appropriate technology with a human face. European Journal of Sustainable Development. 2(4):1-18.
34. Tabibian M, Sotoodeh A, Shayesteh K, Chalbianloo R (2007). An investigation of the concepts and methods of quantitative estimation of the capacity of a ward and the presenting of an applied example based on experience of strategic planning of tourism development Abbasabad Ganjnameh Hamedan. HONAR-HA-YE-ZIBA. 29:17-28. [Persian]
35. UNDP (2017). World leaders adopt sustainable development goals. United Nations Development Programme.
36. UNWTO [Internet]. Tourism, facts and figures. Madrid: United Nations World Tourism Organization [Cited 2019, 2 January]. Available From: www.unwto.org.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Moradi A, Daneshpour A H, Daneshvar M, bahmanpour H. Determine the Carrying Capacity of the Tourism and Recreational Range of Natural Areas of Mashhad Metropolis along the Urban and Sustainable Urban Planning. geores. 2019; 34 (3) :445-454
URL: http://georesearch.ir/article-1-725-fa.html

مرادی عاطفه، دانشپور عبدالهای، دانشور مریم، بهمن پور هومن. تعیین ظرفیت برد گردشگری و تفرجی پهنه‌های طبیعی مشهد در راستای برنامه‌ریزی شهری و پیراشهری پایدار. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 1398; 34 (3) :445-454

URL: http://georesearch.ir/article-1-725-fa.html



دوره 34، شماره 3 - ( 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه تحقیقات جغرافیایی Geographical Researches Quarterly Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4009