Alizadeh Vahed N, Sajadzadeh H, Sepahvand R. Scientometric Exploration and Network Analysis Climate Change and Urban Design Policies. GeoRes 2026; 41 (2) :1001-1021 URL: http://georesearch.ir/article-1-1940-fa.html
علیزاده واحد نسیم، سجادزاده حسن، سپهوند رویا. کاوش علمسنجی و تحلیل شبکهای تغییر اقلیم و سیاستهای طراحی شهری. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 1405; 41 (2) :1001-1021
اهداف: هدف این تحقیق تبیین ساختار دانشی، الگوهای گفتمانی و شکافهای موجود در حوزه سیاستگذاری طراحی شهری مرتبط با تغییرات اقلیمی بود. روش شناسی:این تحقیق توصیفی تحلیلی با رویکرد علمسنجی و تحلیل شبکههای اجتماعی در سال 1405 انجام شد. دادهها از پایگاه Web of Science Core Collection با استفاده از یک رشته جستوجوی بوئلی جامع استخراج شدند. پس از اعمال معیارهای ورود و طی مراحل غربالگری بر اساس چارچوب PRISMA ، 343 مقاله برای تحلیل انتخاب شدند. تحلیلهای شبکهای با استفاده از نرمافزار VOSviewer برای ترسیم شبکههای همرخدادی کلیدواژهها، همتألیفی کشورها و نویسندگان و هماستنادی منابع انجام شد. نرمافزار CiteSpace برای شناسایی مفاهیم نوظهور و روندیابی جهشهای استنادی استفاده شد. تحلیل کیفی تکمیلی بر روی ۴۰ مقاله پُراستناد با نرمافزار MAXQDA صورت پذیرفت. ارزیابی کیفیت مقالات با چکلیستCASP انجام و برای تحلیل شبکهها از روشهای شمارش کامل و کسری استفاده شد. یافتهها: تولید دانش در حوزه طراحی شهری و تغییرات اقلیمی در کشورهای توسعهیافته (آمریکا، بریتانیا، آلمان، استرالیا) و چین متمرکز است و کشورهای در حال توسعه (بهجز چین) در حاشیه قرار دارند. شبکه همنویسندگی نشاندهنده همکاریهای محدود و خوشههای کوچک پژوهشی است. ادبیات این حوزه مسیری تکاملی از سیاستگذاری توسعهای به تابآوری، حکمرانی و ارزیابی سیاستها را طی کرده است. چهار خوشه مفهومی اصلی شامل کالبدی-فنی، اکولوژیکی، حکمرانی و آسیبپذیری شناسایی شد، اما پیوند میان طراحی کالبدی و عدالت اجتماعی-فقر شهری ضعیف است. تحلیل کیفی ۴۰ مقاله پُراستناد نشان میدهد که شکاف نهادی (۶۸٪) و عدالت فضایی (۵۲٪) مهمترین اولویتهای مغفولمانده هستند. نتیجهگیری: گفتمان سیاستهای طراحی شهری در کشورهای در حال توسعه به انسجام، بومیسازی و کارآمدی مطلوب نرسیده است. برای بهبود این وضعیت، بازنگری در اولویتهای پژوهشی، تقویت همکاریهای علمی، توجه نظاممند به عدالت اقلیمی و تلفیق ابعاد اجتماعی، اقتصادی و محیطی در سیاستگذاری ضروری است.