سعیدزاده زانیار، حسینی لاهوری محمود، قدیری عارف.(1405). ارزیابی تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند در منطقه ۲ تهران , فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 41 (1) :17-11 10.58209/geores.41.1.11
1- گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 2- گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران 3- گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده (2802 مشاهده)
اهداف: در سالهای اخیر، مطالعات مختلفی در سطوح جهانی و ملی به بررسی جنبههای مختلف شهر هوشمند پرداختهاند. در سطح بینالمللی، تمرکز عمده این پژوهشها بر تدوین شاخصها، سنجش آمادگی شهرها برای هوشمندسازی و تحلیل ابعاد اجرایی شهر هوشمند بوده است. هدف از این پژوهش، ارزیابی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند در منطقه ۲ تهران بود. روششناسی: این پژوهش پیمایشی به روش تحلیل محتوای کیفی در پاییز و زمستان 1403 در ساکنان منطقه ۲ شهر تهران انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامهای محققساخته دارای ۳۷ گویه در قالب 6 شاخص اصلی بود. برای تحلیل دادهها و ارزیابی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند، آزمون رگرسیون خطی چندگانه به کار گرفته شد. یافتهها:میانگین شاخصهای تحقق شهر هوشمند از نظر شرکتکنندگان برای مردم هوشمند 39/0±19/4، زندگی هوشمند 48/0±92/3، حکمروایی هوشمند 50/0±11/4، اقتصاد هوشمند 34/0±52/3، حمل و نقل هوشمند 82/0±38/3 و محیط زیست هوشمند 35/0±11/4 به دست آمد. اقتصاد هوشمند (0001/0=p) بیشترین و زندگی هوشمند (048/0=p) کمترین نقش را در پیشبرد اهداف شهر هوشمند داشت. نتیجهگیری: منطقه ۲ شهرداری تهران از نظر تحقق شاخصهای شهر هوشمند بهویژه ابعاد اقتصادی، حکمرانی و مشارکت اجتماعی در سطح مطلوبی قرار دارد، با این حال، ابعاد محیط زیست هوشمند و زندگی هوشمند نیازمند بازنگری راهبردی هستند.