Bilingual
En/Fa
Geographical Research is Published in both Persian and English Full-text.
دوره 41، شماره 1 - ( 1405 )
جلد 41 شماره 1 صفحات 17-11 |
برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
موضوع مقاله:
History
دریافت: 1404/2/18 | پذیرش: 1404/3/17 | انتشار: 1405/2/10
دریافت: 1404/2/18 | پذیرش: 1404/3/17 | انتشار: 1405/2/10
How to cite this article
Saeedzadeh Z, Hoseini lahori M, Ghadiri A. Assessment of the Feasibility of Smart City Indicators Implementation in District 2 of Tehran. GeoRes 2026; 41 (1) :11-17
URL: http://georesearch.ir/article-1-1708-fa.html
URL: http://georesearch.ir/article-1-1708-fa.html
سعیدزاده زانیار، حسینی لاهوری محمود، قدیری عارف. ارزیابی تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند در منطقه ۲ تهران. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 1405; 41 (1) :11-17
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rights and permissions
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Authors
زانیار سعیدزاده*1، محمود حسینی لاهوری2، عارف قدیری3
1- گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2- گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران
3- گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2- گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران
3- گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده (1892 مشاهده)
اهداف: در سالهای اخیر، مطالعات مختلفی در سطوح جهانی و ملی به بررسی جنبههای مختلف شهر هوشمند پرداختهاند. در سطح بینالمللی، تمرکز عمده این پژوهشها بر تدوین شاخصها، سنجش آمادگی شهرها برای هوشمندسازی و تحلیل ابعاد اجرایی شهر هوشمند بوده است. هدف از این پژوهش، ارزیابی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند در منطقه ۲ تهران بود.
روششناسی: این پژوهش پیمایشی به روش تحلیل محتوای کیفی در پاییز و زمستان 1403 در ساکنان منطقه ۲ شهر تهران انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامهای محققساخته دارای ۳۷ گویه در قالب 6 شاخص اصلی بود. برای تحلیل دادهها و ارزیابی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند، آزمون رگرسیون خطی چندگانه به کار گرفته شد.
یافتهها: میانگین شاخصهای تحقق شهر هوشمند از نظر شرکتکنندگان برای مردم هوشمند 39/0±19/4، زندگی هوشمند 48/0±92/3، حکمروایی هوشمند 50/0±11/4، اقتصاد هوشمند 34/0±52/3، حمل و نقل هوشمند 82/0±38/3 و محیط زیست هوشمند 35/0±11/4 به دست آمد. اقتصاد هوشمند (0001/0=p) بیشترین و زندگی هوشمند (048/0=p) کمترین نقش را در پیشبرد اهداف شهر هوشمند داشت.
نتیجهگیری: منطقه ۲ شهرداری تهران از نظر تحقق شاخصهای شهر هوشمند بهویژه ابعاد اقتصادی، حکمرانی و مشارکت اجتماعی در سطح مطلوبی قرار دارد، با این حال، ابعاد محیط زیست هوشمند و زندگی هوشمند نیازمند بازنگری راهبردی هستند.
روششناسی: این پژوهش پیمایشی به روش تحلیل محتوای کیفی در پاییز و زمستان 1403 در ساکنان منطقه ۲ شهر تهران انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامهای محققساخته دارای ۳۷ گویه در قالب 6 شاخص اصلی بود. برای تحلیل دادهها و ارزیابی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند، آزمون رگرسیون خطی چندگانه به کار گرفته شد.
یافتهها: میانگین شاخصهای تحقق شهر هوشمند از نظر شرکتکنندگان برای مردم هوشمند 39/0±19/4، زندگی هوشمند 48/0±92/3، حکمروایی هوشمند 50/0±11/4، اقتصاد هوشمند 34/0±52/3، حمل و نقل هوشمند 82/0±38/3 و محیط زیست هوشمند 35/0±11/4 به دست آمد. اقتصاد هوشمند (0001/0=p) بیشترین و زندگی هوشمند (048/0=p) کمترین نقش را در پیشبرد اهداف شهر هوشمند داشت.
نتیجهگیری: منطقه ۲ شهرداری تهران از نظر تحقق شاخصهای شهر هوشمند بهویژه ابعاد اقتصادی، حکمرانی و مشارکت اجتماعی در سطح مطلوبی قرار دارد، با این حال، ابعاد محیط زیست هوشمند و زندگی هوشمند نیازمند بازنگری راهبردی هستند.
واژههای کلیدی: