1- گروه معماری و شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران 2- گروه مهندسی عمران، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
چکیده (3078 مشاهده)
اهداف:پژوهش حاضر با هدف تبیین اثرات شهرسازی مشارکتی در افزایش قابلیت زیستپذیری و کیفیت زندگی شهری در شهر یاسوج انجام شده است. روششناسی:این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی بوده و در محدوده شهر یاسوج و به تاریخ ۱۴۰۳ انجام شده است. جامعه آماری مورد مطالعه شامل تمامی کارشناسان و متخصصان و اساتید دانشگاه در این زمینه بود. بر این اساس ۲۳ نفر به صورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. در همین راستا، پس از تنظیم، پرسشنامه در اختیار چند نفر از متخصصین و نخبگان جامعه قرار داده شد که پس از تایید روایی توسط آنها، پرسشنامه آماده شد. به منظور تجزیه و تحلیل یافتهها از روش دیمتل استفاده شد. یافتهها:شاخصهای مشارکت در امور فرهنگی (۱۵۶/۳)، نظارت بر فعالیت شورای شهر (۳۷۰/۴)، آگاهی بر ایدهها و پیشنهادها (۷۳۶/۲)، ارزشها و هویت مشترک (۸۴۸/۵)، و اعتماد به نهادهای مرتبط (۱۳۲/۵)، دارای اهمیت بودند. نتیجهگیری:از نظر متغیرهای مرتبط با شهرسازی مشارکتی، متغیرهای اعتماد دارای اثرگذاری بیشتر و نظارت اثرگذاری کمتری را بر قابلیت زیستپذیری و کیفیت زندگی شهری دارد. همچنین زیرشاخصهایی همانندمشارکت در انتخاب مدیران شهری،نظارت بر بازخورد و عملکرد پروژهها، آگاهی بر تصمیمگیری مدیران شهری،همکاری منسجم،اعتماد به نهادهای مرتبط منجر به کاهش قابلیت زیستپذیری و کیفیت زندگی شهری شده است.