1- گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2- گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
چکیده (2721 مشاهده)
اهداف: امروزه برخوردهای سطحی و بدون الگوی ساخت و در راستای آن رشد فیزیکی شهرها در فضای ورودی شهرها، از جمله مسایلی هستند که موجب عدم خوانایی، پذیرندگی و تشخیص در این حوزهها شده است و موجب شده ورودیها به عنوان فضای میانی و نماد شهری شناخته نشوند. از این رو، این پژوهش با هدف بررسی عملکرد فضای ورودی شهر بهبودیافته و بهینهسازی ساختار آن صورت گرفت. روششناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و در سالهای ۱۴۰۱-۱۴۰۰ در دروازههای شهر اردبیل انجام شد. دادههای این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانهای و مشاهدات میدانی جمعآوری شد و برای تکمیل اطلاعات مورد نیاز، پرسشنامهای در ارتباط با عوامل موثر بر ساخت کالبد ورودی شهر در اختیار ۹۰ نفر از اساتید و دانشجویان این حوره قرار گرفت که به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرمافزار SPSS، برای بررسی نرمالبودن دادهها از آزمونهای کولموگروف-اسمیرنوف و برای رتبهبندی تاثیر مولفهها از روش فریدمن استفاده شد. یافتهها: متغیرهای وسعت کم، موقعیت میانی، توسعه شهر، موقعیت جغرافیایی و موقعیت ارتباطی، بهترتیب در ساخت کالبد ورودی شهر تاثیرگذار بودند. مولفههای ساخت کالبد در شکلدهی به ساختار کالبدی دروازههای شهر اردبیل لحاظ نشدند. لذا این عامل موجب تعدیل شکلدهی به فرم کالبدی مبادی ورودی شهر شد. نتیجهگیری: بهکارگیری مولفههای ساخت کالبد در مبادی ورودی شهر باعث ایجاد ساختار مناسب ورودی شهر شده و موجب انسجام و خوانایی بیشتر کالبد ورودی شهر میشود.