Bilingual
En/Fa
Geographical Research is Published in both Persian and English Full-text.
دوره 39، شماره 1 - ( 1402 )
جلد 39 شماره 1 صفحات 88-79 |
برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
موضوع مقاله:
History
دریافت: 1402/8/29 | پذیرش: 1403/1/10 | انتشار: 1403/1/17
دریافت: 1402/8/29 | پذیرش: 1403/1/10 | انتشار: 1403/1/17
How to cite this article
Bozorgi M, Emam Jomeh F, Saie Arasi I. (2024). Examination of the Role of Citizens' Social Self in Urban Sustainable Development in District 2 of Tehran City. , GeoRes. 39(1), 79-88. doi:10.58209/geores.39.1.79
URL: http://georesearch.ir/article-1-1554-fa.html
URL: http://georesearch.ir/article-1-1554-fa.html
بزرگی محمدرضا، امام‌جمعه فرهاد، ساعی ارسی ایرج.(1402). بررسی نقش عامل خود اجتماعی شهروندان بر توسعه پایدار شهری منطقه 2 شهر تهران , فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی. 39 (1) :88-79 10.58209/geores.39.1.79
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rights and permissions
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Authors
محمدرضا بزرگی1، فرهاد امام‌جمعه*2، ایرج ساعی ارسی3
1- گروه جامعه‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه جامعه‌شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
3- گروه جامعه‌شناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
2- گروه جامعه‌شناسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
3- گروه جامعه‌شناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
چکیده (3092 مشاهده)
اهداف: یکی از دلایل عدم موفقیت طرح‌های توسعه پایدار شهری عدم توجه به خود اجتماعی شهروندان در نقش عاملیت است. زیرا برای توسعه پایدار شهری، وجود عوامل انسانی با شایستگی و مسئولیت اجتماعی یک ضرورت است. هدف این پژوهش بررسی نقش خود اجتماعی شهروندان بر توسعه پایدار شهری منطقه ۲ شهر تهران بود.
روش‌شناسی: این پژوهش از نوع پیمایش-مقطعی بوده و در سال ۱۴۰۱ در منطقه ۲ شهر تهران انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه استاندارد خود اجتماعی (SSC) و پرسش‌نامه محقق‌ساخته توسعه پایدار شهری جمع‌آوری شد. در فرآیند استفاده از پرسش‌نامه‌های مذکور، بومی‌سازی براساس نظر اساتید و صاحب‌نظران دانشگاهی انجام شد. به منظور انتخاب محله‌های شهری از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و برای انتخاب بلوک‌ها از روش نمونه‌گیری سیستماتیک استفاده شد. سپس از میان خانوارهای منتخب در محلات طرشت، کوی نصر، مرزداران شرقی، سعادت‌آباد و پرواز، ۶۰۰ نفر با استفاده از نمونه‌گیری سهمیه‌ای برای پاسخ‌گویی به پرسش‌نامه انتخاب شدند. برای بررسی ارتباط بین خود اجتماعی شهروندان و توسعه پایدار شهری از معادلات ساختاری در نرم‌افزار AMOS و آزمون T دو متغیره با استفاده از ۲۲SPSS استفاده شد.
یافته‌ها: بر اساس معادلات ساختاری، بارهای عاملی تمام شاخص‌ها در سطح ۰۰۱/۰ معنی‌دار بوده و ارتباط معنی‌دار بین عامل توسعه پایدار و خود اجتماعی شهروندان مشاهده شد. آزمون t حاکی از وجود ارتباط معنی‌دار بین شایستگی و مسئولیت اجتماعی به عنوان شاخص‌های تبیین‌کننده عامل خود اجتماعی با توسعه پایدار شهری بود(p<۰.۰۰۱).
نتیجه‌گیری: بین خود اجتماعی شهروندان تهرانی (شایستگی و مسئولیت اجتماعی) و توسعه پایدار شهری در منطقه ۲ ارتباط معنی‌دار و تاثیر متقابلی وجود دارد.
روش‌شناسی: این پژوهش از نوع پیمایش-مقطعی بوده و در سال ۱۴۰۱ در منطقه ۲ شهر تهران انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه استاندارد خود اجتماعی (SSC) و پرسش‌نامه محقق‌ساخته توسعه پایدار شهری جمع‌آوری شد. در فرآیند استفاده از پرسش‌نامه‌های مذکور، بومی‌سازی براساس نظر اساتید و صاحب‌نظران دانشگاهی انجام شد. به منظور انتخاب محله‌های شهری از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و برای انتخاب بلوک‌ها از روش نمونه‌گیری سیستماتیک استفاده شد. سپس از میان خانوارهای منتخب در محلات طرشت، کوی نصر، مرزداران شرقی، سعادت‌آباد و پرواز، ۶۰۰ نفر با استفاده از نمونه‌گیری سهمیه‌ای برای پاسخ‌گویی به پرسش‌نامه انتخاب شدند. برای بررسی ارتباط بین خود اجتماعی شهروندان و توسعه پایدار شهری از معادلات ساختاری در نرم‌افزار AMOS و آزمون T دو متغیره با استفاده از ۲۲SPSS استفاده شد.
یافته‌ها: بر اساس معادلات ساختاری، بارهای عاملی تمام شاخص‌ها در سطح ۰۰۱/۰ معنی‌دار بوده و ارتباط معنی‌دار بین عامل توسعه پایدار و خود اجتماعی شهروندان مشاهده شد. آزمون t حاکی از وجود ارتباط معنی‌دار بین شایستگی و مسئولیت اجتماعی به عنوان شاخص‌های تبیین‌کننده عامل خود اجتماعی با توسعه پایدار شهری بود(p<۰.۰۰۱).
نتیجه‌گیری: بین خود اجتماعی شهروندان تهرانی (شایستگی و مسئولیت اجتماعی) و توسعه پایدار شهری در منطقه ۲ ارتباط معنی‌دار و تاثیر متقابلی وجود دارد.
واژه‌های کلیدی: