Akbari A, Eskandari Sani M, Esmaeilnezhad M. (2022). Effective Indicators on the Realization of Land Use Pattern and Future Expansion of Zahedan Urban Areas in its Comprehensive Development Plan. , GeoRes. 37(4), 517-527. doi:10.58209/geores.37.4.517 URL: http://georesearch.ir/article-1-1393-fa.html
اکبری عطااله، اسکندری ثانی محمد، اسماعیل نژاد مرتضی.(1401). شاخصهای موثر بر تحقق الگوی کاربری زمین و گسترش آتی محدودههای شهری زاهدان در طرح توسعه جامع شهر , فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 37 (4) :527-517 10.58209/geores.37.4.517
1- گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران 2- گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
چکیده (3763 مشاهده)
اهداف: طرحهای جامعبرای توسعه کالبدی موزون شهرها تهیه میشوند اما به دلیل مشکلات معمولاً در دستیابی به اهداف خود ناکامند. در پژوهش حاضر میزان تحقق الگوی کاربری زمین و ارتباط آن با رشد محدوده شهر زاهدان تهیه شد. روششناسی: این پژوهش کاربردی در سال ۱۴۰۰ در شهر زاهدان انجام شد. لیست شاخصهای موثر با استفاده از سنجش نظرات کارشناسی و تعیین ضریب اهمیت (AHP)تهیه شد. در این زمینه، ۱۸ کارشناس با استفاده از نمونهگیری هدفمند انتخاب شد. روند رشد مطلوب شهری در ۱۴۰۰-۱۳۸۰ با استفاده از همپوشانی شاخصهای موثر در محیط GIS بررسی شد. شاخصهای موثر بر تحقق الگوی کاربری زمین با استفاده از سنجش نظرات کارشناسی تهیه و ضریب اهمیت و وزن هر یک به ترتیب از طریق مدل AHP و ANP محاسبه و در نرمافزار BSC Designer ارزیابی نهایی انجام شد. پیشبینی روند رشد شهر تا سال ۱۴۵۰ با استفاده از تجزیه و تحلیل دادههای مکانی در ArcGIS و مدل SLEUTHانجام شد. یافتهها: محدودیت رشد مطلوب شهری بر مبنای شاخصها در محدودههایی از شمال و شرق حوزه مشاهده شد که وجود موانع در بخشهایی از غرب، جنوب و شرق زاهدان بر این محدودیت دامن زده است. ابعاد کالبدی (۲۸/۴۹%) و اجتماعی (۲۶/۳۲%) به ترتیب، بیشترین و کمترین توسعه در الگوی کاربری اراضی را داشتهاند. تحقق الگوی کاربری کمتر از حد متوسط (۸۶/۴۱%) ارزیابی شد. شهر زاهدان بر اساس رشد ارگانیک و گرایش به جاده به صورت لبهای توسعهیافته و رشد آتی شهر به صورت درونی و سپس در کنارههای بافت موجود خواهد بود. نتیجهگیری: طرح جامع شهر زاهدان کمتر از ۵۰% تحقق یافته است. این امر را میتوان ناشی از فقدان ابزارهای قانونی و در نظر نگرفتن توسعه ابعاد موثر دانست. این موارد باید با استفاده از مشارکت گروههای ذینفع و ذینفوذ در طرحها برطرف شود تا طرحهای شهری به تحقق بیشتری دست یابند.