fa پیش‌بینی تغییرات پوشش زمین در افق 1407 با استفاده از مدل تلفیقی زنجیره‌ای مارکوف و سلول خودکار؛ مطالعه موردی: حوزه آبخیز مشرف‌به دریاچه بزنگان سنجش از دور GIS پژوهشی اصیل Original Research <div style="text-align: justify;"><strong>مقدمه:</strong> آشکارسازی و پیش‌بینی تغییرات، لازمه مراقبت از یک اکوسیستم به‌ویژه در مناطقی با تغییرات سریع و اغلب بدون برنامه‌ریزی در کشور‌های درحال‌توسعه است.<span dir="LTR"></span><br> <strong>اهداف:</strong> هدف این پژوهش، پیش‌بینی تغییرات کاربری اراضی حوضه آبخیز مشرف‌به دریاچه بزنگان برای سال 1407 باهدف بررسی تحولات اکوسیستم دریاچه بزنگان و برمبنای تغییرات مشاهده‌شده بین سال‌های 1381 تا 1394 می‌باشد.<br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> برای این منظور کلاس‌بندی محدوده موردمطالعه بر اساس پنج رده زراعت آبی، زراعت دیم، مراتع، پهنه آب و اراضی مسکونی برای سال‌های 1368، 1381 و 1394 با استفاده از تصاویر سنجندهای TM، ETM وOLI و بهره‌گیری از متد ICA با صحت کلی23/92 درصد و ضریب کاپای 89/0 درصد انجام‌شده است. سپس با استفاده از مدل تلفیقی زنجیره مارکوف و سلول‌های خودکار، تغییرات کاربری اراضی پیش‌بینی گردیده است. جهت اعتبارسنجی مدل، صحت کلی و ضریب کاپا در نرم‌افزار ایدریسی و به کمک ماژولERRMAT &nbsp;تعیین‌شده است.<br> <strong>نتیجه‌گیری: </strong>ماتریس خطا صحت کلی عملکرد را معادل 71 درصد و ضریب کاپا را 87/0 درصد نشان داد که تأییدکننده مدل زنجیره مارکوف و CA مارکوف برای پیش‌بینی کلاس‌های کاربری اراضی در 13 سال آینده می‌باشد. نتایج حاصله نشان می‌دهد ادامه روند کنونی تغییر کاربری در منطقه، مساحت دریاچه بزنگان را در سال 1407 به 81/12 هکتار، مساحت اراضی زراعت آبی را به 91/495 هکتار، اراضی زراعت دیم را به 42/5764 هکتار، مراتع را به 15/4592 هکتار و مساحت اراضی مسکونی را به 74/94 هکتار خواهد رساند.</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Introduction and Background </strong>Detection and prediction of changes are necessary for maintenance of an ecosystem particularly in rapidly-changing and often unplanned regions in developing countries.<br> <strong>Aims</strong> This study predicts the land use changes in catchment area around Bazangan Lake for the year of 2028 with the aim of investigating the evelopment in Bazangan Lake ecosystem based on the observeddegradation from 2002 to 2015.<br> <strong>Methodology</strong> The classification of studied area was carried out based on five categories of irrigated agriculture, rainfed agriculture, rangeland, water zones and residential areas through TM, ETM and OLI sensors and utilization of independent component analysis (ICA) with an overall accuracy of 92.23% and<br> kappa coefficient of 0.89% for the years of 1999, 2002 and 2015. Afterwards, the land use changes were predicted by a hybrid model of Markov chain and cellular automata. The overall accuracy and kappa coefficient were determined in IDRISI software by the help of ERRMAT Module to verify mode.<br> <strong>Conclusion</strong> According to error matrix, the overall accuracy of performance was 71 percent and kappa coefficient 0.87 percent which proved Markov chain and cellular automaton (CA-Markov) for predicting the land use classes in upcoming 13 years. According to results, the continued current process of land<br> use changes in this region will change Bazangan Lake area to 12.81 hectares, the irrigated agriculture land area to 495.91 hectares, rainfed agriculture land area to 5764.42 hectares, rangelands to 4592.15 hectares, and residential land area to 94.74 hectares in the next 13 years.</div> پیش‌بینی تغییرات, مدل زنجیره‌ای مارکوف, سلول خودکار, دریاچه بزنگان, سنجش‌ازدور Markov Chain Model, Cellular Automata, Bazangan Lake, Remote Sensing 73 87 http://georesearch.ir/browse.php?a_code=A-10-128-1&slc_lang=fa&sid=1 Marzieh Alikhah Asl مرضیه علی خواه اصل Alikhahasl@pnu.ac.ir 10031947532846008055 10031947532846008055 Yes Department of Natural Resources And Enviromental Engineering,Payame Noor University, Tehran,Iran گروه منابع طبیعی و محیط‌ زیست، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Farzaneh Rezvani فرزانه رضوانی farzanerezvani@yahoo.com 10031947532846008056 10031947532846008056 No Department of Natural Resources And Enviromental Engineering,Payame Noor University, Tehran,Iran گروه منابع طبیعی و محیط‌ زیست، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران