Bilingual
En/Fa
Geographical Research is Published in both Persian and English Full-text.
دوره 40، شماره 4 - ( 1404 )
جلد 40 شماره 4 صفحات 389-381 |
برگشت به فهرست نسخه ها
نوع مقاله:
موضوع مقاله:
History
دریافت: 1404/9/1 | پذیرش: 1404/10/8 | انتشار: 1404/10/10
دریافت: 1404/9/1 | پذیرش: 1404/10/8 | انتشار: 1404/10/10
How to cite this article
Abdollahzadeh Roodposhti M, Joodaki H, Adibi Sadinejad F. (2025). The Feasibility Indicators of a Low-Carbon City; a Case Study of Tehran Metropolis’s District 2. GeoRes. 40(4), 381-389. doi:10.58209/geores.40.4.381
URL: http://georesearch.ir/article-1-1879-fa.html
URL: http://georesearch.ir/article-1-1879-fa.html
عبداله‌زاده رودپشتی مصطفی، جودکی حمیدرضا، ادیبی سعدی‌نژاد فاطمه.(1404). شاخص‌های تحقق‌پذیری شهر کم‌کربن؛ مطالعه موردی منطقه 2 کلانشهر تهران فصل‌نامه تحقیقات جغرافیایی 40 (4) :389-381 10.58209/geores.40.4.381
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rights and permissions
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Authors
مصطفی عبداله‌زاده رودپشتی1، حمیدرضا جودکی*1، فاطمه ادیبی سعدی‌نژاد1
1- گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
چکیده (895 مشاهده)
اهداف: شهرها به عنوان نقاط تجمع با تراکم بالا (جمعیت، انرژی و زباله)، تقاضای بسیار زیادی را بر محیط زیست و منابع شهری تحمیل می‌کنند. گسترش بی‌رویه شهرها، تغییرات کاربری اراضی و افزایش انتشار کربن ناشی از فعالیت‌های انسانی، چالش‌هایی جدی برای دستیابی به توسعه پایدار ایجاد کرده است. هدف این پژوهش، ارزیابی شاخص‌های تحقق‌پذیری شهر کم‌کربن در منطقه ۲ کلانشهر تهران بود.
روش‌شناسی: این پژوهش پیمایشی در بازه زمانی فروردین تا مهر ماه ۱۴۰۴ در منطقه ۲ کلانشهر تهران انجام شد. با تعیین حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان، ۱۲۵ متخصص و مسئول امور شهری انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل سلسله‌مراتبی استفاده شد.
یافته‌ها: امتیاز نهایی عوامل موثر در گاهش آلودگی هوا به ترتیب "گسترش حمل و نقل عمومی مدرن" (۳۵۷/۰)، "ایحاد زیرساخت‌های هوشمند" (۲۴۳/۰)، "ایجاد فضاهای سبز" (۱۵۶/۰)، "امکانات پیاده‌روی" (۱۳۸/۰)، مشارکت عمومی (۰۹۸/۰) و "آموزش همگانی" (۰۸۶/۰) بودند. مناسب‌ترین گزینه برای شاخص فرم، "ایجاد فضاهای سبز شهری"، برای شاخص حمل و نقل و زیرساخت، "گسترش حمل و نقل عمومی مدرن" و برای شاخص حکمروایی، "مشارکت عمومی" بود.
نتیجه‌گیری: گسترش حمل و نقل عمومی مدرن، ایجاد زیرساخت‌های هوشمند، ایجاد فضاهای سبز و همچنین امکانات پیاده‌روی در کاهش آلودگی هوای منطقه ۲ کلانشهر تهران موثر هستند.
روش‌شناسی: این پژوهش پیمایشی در بازه زمانی فروردین تا مهر ماه ۱۴۰۴ در منطقه ۲ کلانشهر تهران انجام شد. با تعیین حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان، ۱۲۵ متخصص و مسئول امور شهری انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل سلسله‌مراتبی استفاده شد.
یافته‌ها: امتیاز نهایی عوامل موثر در گاهش آلودگی هوا به ترتیب "گسترش حمل و نقل عمومی مدرن" (۳۵۷/۰)، "ایحاد زیرساخت‌های هوشمند" (۲۴۳/۰)، "ایجاد فضاهای سبز" (۱۵۶/۰)، "امکانات پیاده‌روی" (۱۳۸/۰)، مشارکت عمومی (۰۹۸/۰) و "آموزش همگانی" (۰۸۶/۰) بودند. مناسب‌ترین گزینه برای شاخص فرم، "ایجاد فضاهای سبز شهری"، برای شاخص حمل و نقل و زیرساخت، "گسترش حمل و نقل عمومی مدرن" و برای شاخص حکمروایی، "مشارکت عمومی" بود.
نتیجه‌گیری: گسترش حمل و نقل عمومی مدرن، ایجاد زیرساخت‌های هوشمند، ایجاد فضاهای سبز و همچنین امکانات پیاده‌روی در کاهش آلودگی هوای منطقه ۲ کلانشهر تهران موثر هستند.
واژه‌های کلیدی: