اهداف و زمینه ها: در سالهای گذشته موجب کاهش آب زیرزمینی و افزایش غلظت آب زیرزمینی شده، می توان باستفاده از توان آبی وعناصر موجود، آب زیرزمینی را بهعنوان بستر این تغییر و تحولات برآورد نمود . هدف مشخص نمودن، شرایط آب زیرزمینی (مرز) نسبت به آب دریا میباشد، لذا سعی گردید با توجه به عناصر و عوامل بتوان این مرز را مشخص نمود. روش شناسی: به کمک عناصر موثر در بالا بردن غلظت آب زیرزمینی، به همراه روابط تجربی هرزبرگ و ورویچ، حداکثر پیشروی آبشور دریا بهطرف آبخوانهای ساحلی گیلان و خط شوری مشخص میگردد. یافته ها: عناصر تأثیرگذار، غلظت را در سفرههای زیرزمینی افزایش داده و چگالی آب دریا در بخش مثلثی تقریباً برابر چگالی آبهای زیرزمینی سواحل شده است، مرز مشترک آبشور و شیرین به سمت سواحل پیشروی میکند. از ترکیب تمام نقشهها نقشه کل به دست آمد که وضعیت موجود (مرز) را مشخص می کند. نتیجه گیری: درنتیجه بیشترین مساحت مربوط به عنصر کلر بوده و بیشترین تمرکز آب زیرزمینی و عناصر در تمام نقشهها از مرکز تا شرق گیلان و بیشترین برداشت هم در این منطقه در تابستان هست. بیشترین نفوذ شوری آب دریا در حوالی سواحل چمخاله تا چاف می باشد، از ساحل به سمت کوه شدت شوری کاسته میشود. نقشه کلی عناصر تأثیرگذار نشان از انطباق کامل خط شوری با مثلث دارد.