زمان پاسخگویی تنها روزهای زوج ساعت 10 الی 12  

   [صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: دوره 33، شماره 3 - ( 1397 ) ::
جلد 33 شماره 3 صفحات 202-217 برگشت به فهرست نسخه ها
جایگاه حکمروایی شهری در فرآیند بازآفرینی بافت فرسوده شهری مطالعه موردی: منطقه 12 شهر تهران
میلاد امینی1، دکتر حمیدرضا صارمی*2، دکتر محمدباقر قالیباف3
1- گروه شهرسازی، دانشکده هنرومعماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه شهرسازی، دانشکده هنرومعماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، saremi@modares.ac.ir
3- گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (511 مشاهده)
مقدمه: عوارض و مشکلات نواحی فرسوده شهری، بنا به سرشت خود چندوجهی و چندبعدی هستند و در هر مورد به شکل خاصی بروز می‌نماید. افت منزلت اجتماعی و اقتصادی و نابسامانی‌های کارکردی و کالبدی این بافت‌ها به همراه افت بسیار شدید کیفیت محیط شهری ازجمله دلایلی است که سیاست‌گذاران و برنامه ریزان شهری را مجاب به ارائه راهبردها و راهکارهای مدیریتی در مواجهه با مسائل و مشکلات آن کرده است. یکی از این رویکردهای نوین، رویکرد بازآفرینی در چارچوب حکمروایی شهری است.
 اهداف: هدف این پژوهش، ارزیابی جایگاه حکمروایی شهری در فرآیند بازآفرینی بافت فرسوده شهری منطقه 12 شهر تهران می‌باشد. در این مقاله تلاش شده است تا به این سؤال پاسخ داده شود که وضعیت شاخص‌های حکمروایی در بافت فرسوده شهری و اثرگذاری حکمروایی در بازآفرینی بافت فرسوده شهری چگونه است؟
مواد و روش ­ها: روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی و به لحاظ هدف کاربردی- توسعه‌ای می‌باشد و واحد تحلیل آن سرپرست خانوار می‌باشد که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 383 نفر تعیین گردید و برای انتخاب نمونه‌ها از روش نمونه‌گیری تصادفی در سطح محلات منطقه متناسب با تعداد جمعیت ساکن استفاده گردید. برای گردآوری اطلاعات موردنیاز از روش‌های کتابخانه‌ای و میدانی استفاده‌شده است. همچنین از ابزار پرسشنامه برای جمع‌آوری اطلاعات میدانی استفاده گردید. در راستای تجزیه‌وتحلیل از آمارهای توصیفی و استنباطی استفاده گردید.
نتیجه ­گیری:  نتایج نشان می‌دهد که در بین شاخص‌های حکمروایی شهری، شاخص عدالت و اثربخشی و کارایی بیشترین و شاخص‌های پاسخگویی و بینش راهبردی پایین‌ترین رتبه را به خود اختصاص داده‌اند. به‌طورکلی شاخص‌های حکمروایی شهری در منطقه 12 شهرداری تهران در مقیاس پایین‌تر از حد متوسط قرار دارند. همچنین حکمروایی در شاخص‌های کالبدی، اقتصادی و اجتماعی اثرپذیری بیشتری نسبت به شاخص‌های فرهنگی و زیست‌محیطی داشته است
واژه‌های کلیدی: حکمروایی شهری، بازآفرینی، بافت فرسوده، منطقه 12 شهر تهران
متن کامل [PDF 1110 kb]   (339 دریافت)    
نوع مقاله: توصیفی و نظرسنجی | موضوع مقاله: برنامه ریزی شهری
دریافت: ۱۳۹۷/۶/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۹/۲۸
* نشانی نویسنده مسئول: شهرسازی
فهرست منابع
1. Adams, D., & Hastings, E. M. (2001). Urban renewal in Hong Kong: transition from development corporation to renewal authority. Land Use Policy, 18(3), 245-258. [DOI:10.1016/S0264-8377(01)00019-9]
2. Aeeni, M., & Ardestani, Z. (2009). Pyramid regeneration and people participation, evaluation criteria for urban development plans. Urban identity Quarterly, 3(5), 47-58. (Persian)
3. Ahmadpour, A., Habibi, K., & Keshavarz, M. (2010). The evolution of the concept of urban regeneration as a new approach in urban exhausted textures. Quarterly Journal of Iranian Islamic Studies, 1(1), 73-92. (Persian)
4. Azimi Amoli, J., Alkaei, H., & Tabrizi, N. (2014). Renovation of urban textile tissues with a public participation approach; case study: 6th district of Chaloos. New Attitudes in Human Geography, 7(1), 145-166. (Persian)
5. Azimi Amoli, J., & Jamdar, A. (2016). Regeneration of worn-out urban textures with urban good governance approach (case study: Deh-e- Vanak district). Journal of Regional Planning, 25(2), 85-99. (Persian)
6. Brenner, N. (2004). New state spaces: Urban governance and the rescaling of statehood (First ed.). Oxford: Oxford University Press. [DOI:10.1093/acprof:oso/9780199270057.001.0001]
7. Copus, C. (2012). The role of local governance in Europe. Panorama: Insights into Asian and European Affairs, 2, 2012.
8. Dert, A. (2000). By desing: Urban desing in the planning system. London: Towards Better Practice.
9. Fallahzadeh, S., & Mahmoudi, F. (2015). Prioritizing participatory policies in urban regeneration with emphasis on the probability of conflict among key stakeholders (case study: Old part of Amol urban regeneration plan). Quarterly Journal of Urban studies of Kurdistan University, 4(15), 5-16. (Persian)
10. Habibi, K., Pour Ahmad, A., & Meshkini, A. (2007). Urban rehabilitation & renovation in the old textures. Tehran: Entekhab. (Persian)
11. Hafeznia, M. R. (2009). An introduction to the research method in humanities. Tehran: Samt. (Persian)
12. Hamzeyee, M., Baradaran, M. M., & Hatefi, F. (2013). Good governance in the municipality of Mashhad. Paper presented at the The 5th Conference on Urban Planning and Management, Mashhad. (Persian)
13. Kalantari Khalilabad, H., & Pourahmad, A. (2005). Models and techniques of renovation planning of historical areas in cities. Territory, 2(3), 105-116. (Persian)
14. Kennedy, L. (2008). New forms of governance in Hyderabad: How urban reforms are redefining actors in the city. In I. S. A. I.S.A. Baud & J. De Wit (Eds.), New Forms of Urban Governance in India: Shifts, Models, Networks and Contestations. India, New Delhi: SAGE Publications. [DOI:10.4135/9788132101390.n10]
15. Kotler, P. (1982). Marketing for nonprofit organizations. New Jersey: Prentice-Hall. Inc.
16. Luda, T. (2006). E- compendium: Handbook E2, understanding large distressed areas, program energy, environment and sustainale development. Europe, European :union:.
17. Magalha˜ es, C. S. (2004). Centres of excellence for urban regeneration: promoting institutional capacity and innovation or reaffirming old ideas? Planning Theory & Practice, 5(1), 33-47. [DOI:10.1080/1464935042000185053]
18. Neto, P. (2007). Strategic planning of territorial image and attractability. In A. Matias, P. Nijkamp, & P. Neto (Eds.), Advances in Modern Tourism Research (pp. 233-256). Berlin: Springer.
19. Nobari, N., & Rahimi, M. (2010). Good urban governance is an indispensable necessity. Center for Study and Planning of Tehran, Knowledge of City, 11, (Persian)
20. Nussbaumer, J., & Moulaert, F. (2004). Integrated area development and social innovation in European cities. City, 8(2), 249-257. [DOI:10.1080/1360481042000242201]
21. Obeng-Odoom, F. (2013). Governance for pro-poor urban development: Lessons from Ghana (First ed.). London: Routledge. [DOI:10.4324/978020362723]
22. Rahnama, M. R., & Asadi, R. (2014). Determination of the status of good urban governance indicators in Mashhad. Quarterly Journal of Urban and Regional Studies, 5(20), 143-162. (Persian)
23. Rahnamaei, M. T., & Keshavarz, M. (2010). A study of the pattern of good governance and the role of the government in managing the city affairs in Iran. Urban Ecology Research, 1(1), 23-55. (Persian)
24. Roberts, P., & Sykes, H. (2000). Urban regeneration: A handbook. London: Sage.
25. Roknoddin Eftekhari, A., Azimi Amoli, J., Pourtaheri, M., & Ahmadipour, Z. (2011). The relationship between good governance approach and sustainable rural development in rural areas of Mazandaran Province. Rural Research, 2(4), 1-34. (Persian)
26. Sabaqi, A. (2013). Compilation of the mechanism of urban regeneration in dealing with urban wastewater texture, Case study: Golan Shahr neighborhood of Hamedan. Quarterly Journal of Environmental Studies, 1(4), 5-79. (Persian)
27. Saraei, H. (1996). An introduction to research sampling. Tehran: Samt. (Persian)
28. Seo, J. K. (2002). Re-urbanisation in regenerated areas of Manchester and Glasgow: New residents and the problems of sustainability. Cities, 19(2), 113-121. [DOI:10.1016/S0264-2751(02)00006-9]
29. Stone, C. N. (2004). It's more than the economy after all: Continuing the debate about urban regimes. Journal of Urban Affairs, 26(1), 1-19. [DOI:10.1111/j.0735-2166.2004.0001.x]
30. Tosics, I. (2009). Dilemmas of integrated area-based urban renewal programmes. The URBACT Tribune, 27-30.
31. UN-HABITAT. (2009). Urban governance index (UGI) a tool to measure progress in achieving good urban governance. Retrieved from www.unhabitat.org
32. Vranken, J. (2008). Cities and neighborhoods in difficulties. Some propositions on people, places and policies. Paper presented at the Keynote paper for the European Council of the Ministers for Urban Development Conference, Marseille.
33. Yung, P. M., & Chan, T. M. (2004). Local politics and governance. Singapore: Konrad-Adenauer-Stiftung.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amini M, Saremi H, GHalibaf M. The Role of Urban Governance in the Urban Worn Texture Regeneration Process, Case Study: District 12 of Tehran. geores. 2018; 33 (3) :202-217
URL: http://georesearch.ir/article-1-600-fa.html

امینی میلاد، صارمی حمیدرضا، قالیباف محمدباقر. جایگاه حکمروایی شهری در فرآیند بازآفرینی بافت فرسوده شهری مطالعه موردی: منطقه 12 شهر تهران . فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 1397; 33 (3) :202-217

URL: http://georesearch.ir/article-1-600-fa.html



دوره 33، شماره 3 - ( 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه تحقیقات جغرافیایی Geographical Researches Quarterly Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 3897