[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ارسال مقاله :: پیشکسوتان جغرافیا :: ثبت نام :: تماس با ما ::
:: دوره 31، شماره 4 - ( 12-1395 ) ::
جلد 31 شماره 4 صفحات 45-59 برگشت به فهرست نسخه ها
رهیافت نوین ارتقاء سطح امنیت شهر تهران با رویکرد پدافند غیرعامل
سید بهشید حسینی 1، محدثه قدیری2
1- دانشیار گروه معماری دانشگاه هنر ، تهران
2- دانشجوی کارشناس ارشد دانشگاه شهید بهشتی تهران
چکیده:   (482 مشاهده)

امروزه که انجام هرگونه اقدامی در سیستم پیچیده نظام شهری بدون بهره­گیری از ظرفیت­های درونی آن تقریبا غیر ممکن است. تجارب پیمایشی نگارندگان حاکی از آن است که ارتقاء سطح امنیت نیز در این امر مستثنی نیست و درواقع رویکرد­های متمرکز و از بالا به پایین جهت عملیاتی نمودن رهیافت­های مورد نیاز با هدف ارتقاء امنیت در عمل از سطح بالایی از موفقیت­آمیزی برخوردار نمی­باشند. چرا که اگر محتوی شهر که همان ساکنین آن هستند، همگام با این رهیافت­ها نشود و جهت تحقق این رهیافت­ها درگیر نشود؛ محقق نمودن آن­ها نیازی مبرم به صرف هزینه­های گزاف جهت اجرایی نمودن هریک از رهیافت­ها و انجام نظارت­های دائمی با هدف جلوگیری از هرگونه تخطی می­باشد. بنابراین ضروری است که جهت تحقق این امر به­دنبال رهیافت­هایی نوین بود. در این بین نتایج­ حاصل از تجارب نگارندگان و نظریات نوین حاکی از آن است که تنها رهیافت پیشرو تقسیم شهر به واحد­های محلی خرد و ایجاد انگیزه و هدف مشترک ارتقاء امنیت در ساکنین محلات به­عنوان منفعت مشترک همه آنها و در ادامه، ارتقاء سطح امنیت در این واحد­ها با مشارکت ساکنین و درنهایت ارتقاء امنیت کل شهر به­واسطه تحقق سطح بالایی از امنیت در واحدهای خرد آن است. از مقوله­های مهم در امر ارتقاء سطح امنیت مقوله­های مربوط به عوامل کالبدی می‌باشد. درواقع وجود کالبدی با آسیب­پذیری حداقل دربرابر فجایع و برنامه­ریزی آن به­نحوی­که انگیزه حملات نظامی در آن به حداقل برسد تاثیر بسزایی در افزایش امنیت ساکنین می­تواند داشته باشد. درمیان مقوله­های کالبدی، مکانیابی مناسب کاربری­های شاخص به­عنوان آن­دسته از کاربری­هایی که که نقش بسیار حساسی در آسیب­پذیری شهر داشته و می­توان پس از فجایع به کمک آنها اراضی محدوده آسیب­دیده را مدیریت کرد؛ نقش بسیار مهمی را در ارتقاء سطح امنیت ایفا می­کند. در واقع ضروری است که با مشارکت ساکنین الگوی­ بهینه‎ای جهت قرارگیری این کاربری­های ارائه داد. الگویی که به­واسطه درگیرنمودن ساکنین محله و وجود مقیاس خرد محلی تحقق­پذیری آن با حداقل موانع همراه است. در این راستا در تحقیق پیش­رو سعی شده است که پس از بیان اصول مشارکت و محله­گرایی و تدقیق این کاربری­ها، در محله­ای به­عنوان نمونه کلیه کاربری­های شاخص مکان­یابی می­شوند که محله منتخب این تحقیق، محله باغ ­ملی واقع در منطقه12 تهران می­باشد و در نهایت شیوه تحقق این امر به ­واسطه مشارکت ساکنان ارائه شود.

واژه‌های کلیدی: ارتقاء امنیت، کاربری‌های شاخص، محله‌محوری، شهر تهران
متن کامل [PDF 1393 kb]   (570 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۲/۲۷
فهرست منابع
1. ­ آذرپور، علیرضا (1386)، برنامه‌ریزی توسعه محله‌ای (نمونه مطالعاتی محله سیروس تهران)، پایان نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شهید بهشتی.
2. ­ آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله استاندارد 2800 (1391)، تهران: مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ویرایش سوم.
3. ­ احمدی، حسن (1376)، نقش شهرسازی در کاهش آسیب‌پذیری شهر، فصلنامه مسکن و انقلاب.
4. ­ پرتوی، پروین، نادری بوانلو، محمد (1389)، تدوین الگوی محله محوری در مدیریت شهری، با توجه به ویژگی‌های شهر مشهد، نامه هنر، صص80-63.
5. ­ پرهیزکار، اکبر (1376)، ارائه الگوی مناسب مکان‌گزینی مراکز خدمات شهری با تحقیق در مدل‌ها و GIS شهری،رساله دکتری، دانشگاه تربیت مدرس.
6. ­ داعی نژاد، فرامرز، امین‌زاده، الهام، حسینی، بهشید (1385)، اصول و رهنمودهای طراحی و تجهیز فضای باز مجموعه های مسکونی به منظور پدافند غیر عامل، تهران: مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن.
7. ­ حاجی‌پور، خلیل (1385)، برنامه‌ریزی محله ـ مبنا رهیافتی کارآمد در ایجاد مدیریت شـهری پایـدار. هنرهـای زیبا. ش 26، صص. 37-46.
8. ­ حسینی، سیدبهشید (1389)، معیارهای پدافندغیرعامل در طراحی معماری ساختمان‌های جمعی شهری، سازمان پدافند غیرعامل کشور.
9. ­ حسینی، سیدبهشید، مهدی‌یار، لیلی (1386)، تسلط برمدیریت بحران طراحی سلولهای مستقل شهری، سومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه، تهران.
10. ­ رفیعیان، مجتبی، تاجدار، وحید (1387)، سنجش وضعیت سلامت بـا رویکـرد منطقـه‌ای در مجموعـه شـهری مشهد، مجله جغرافیا و توسعه ناحیه ای،شماره10، صص 163-184.
11. ­ زیاری،کرامت‌الله (1378)، برنامه‌ریزی شهرهای جدید، سازمان مطالعه و تدوین کتب علمی دانشگاه‌ها (سمت).
12. ­ قنواتی، علی، شیخی، محمد (1389)، نقش برنامه‌ریزی شهری در کاهش خطر زلزله در بافت‌های فرسوده مطالعه موردی: منطقه 12 تهران، فصلنامه‌ جغرافیای طبیعی، سال سوم، شماره9.
13. ­ کلانتری، خلیل (1391)، مدل‌های کمی در برنامه‌ریزی(منطقه‌ای، شهری و روستایی)، تهران: فرهنگ صبا.
14. ­ منزوی، مهشید، سلیمانی، محمد، تولایی، سیمین، چاوشی، اسماعیل (1389)،آسیب‌پذیری بافت‌های فرسوده بخش مرکزی شهر تهران در برابر زلزله (مورد: منطقه12)، پژوهش‌های جغرافیای انسانی، شماره73.
15. ­ وزارت توسعه اجتماعات محلی امور زنان و کودکان تانزانیا (1996).
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini B, Ghadiri M. New Approach of Increasing Safety in Tehran by the Means of Passive Defense. geores. 2017; 31 (4) :45-59
URL: http://georesearch.ir/article-1-25-fa.html
حسینی سید بهشید، قدیری محدثه. رهیافت نوین ارتقاء سطح امنیت شهر تهران با رویکرد پدافند غیرعامل. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 1395; 31 (4) :45-59

URL: http://georesearch.ir/article-1-25-fa.html

دوره 31، شماره 4 - ( 12-1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه تحقیقات جغرافیایی Geographical Researches Quarterly Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.051 seconds with 809 queries by yektaweb 3506